Od 28 kwietnia 2012 roku będzie obowiązywać nowa ustawa o timeshare z dnia 16 września 2011 r. Wprowadzono w niej zmiany, dzięki którym przepisy zostały dostosowane do prawa obowiązującego w Unii Europejskiej. W ostatnich latach umowy timeshare stają się coraz bardziej popularne. Istota timesharingu polega na nabyciu praw do korzystania z danego obiektu turystycznego w kolejnych okresach, bez względu na zmiany np. zmiany cen wyjazdów turystycznych. Dotychczas brakowało jasnych przepisów określających sposób, w jaki tego rodzaju umowy powinny być zawierane, co mogło być wykorzystywane przez nieuczciwych przedsiębiorców.
W dniu 28 kwietnia 2012 roku na podstawie tej ustawy wchodzi w życie nowa umowa pośrednictwa. Jest to umowa pośrednictwa w odsprzedaży timeshare lub długoterminowego produktu wakacyjnego, na podstawie której przedsiębiorca zobowiązuje się, odpłatnie, do wykonywania czynności prawnych lub czynności faktycznych zmierzających do nabycia lub zbycia przez konsumenta praw z umowy timeshare lub z umowy o długoterminowy produkt wakacyjny.
Tak więc do katalogu szczegółowych (kwalifikowanych) umów pośrednictwa doszła nowa umowa. Przypominam że nie ma obecnie w polskim prawie jednej ogólnej umowy pośrednictwa (tak jak to było w starym kodeksie zobowiązań)
Tak więc dla porządku pozwolę sobie przypomnieć, że mamy już obowiązujące następujące umowy pośrednictwa kwalifikowanego; pośrednictwa morskiego (kodeks morski), pośrednictwa turystycznego, pośrednictwa ubezpieczeniowego, pośrednictwa pocztowego oraz “naszą” umowę pośrednictwa w obrocie nieruchomościami.
Co to jest ta umowa timeshare? Zacytuję “Przez umowę timeshare rozumie się umowę, na podstawie której konsument, odpłatnie, nabywa prawo do korzystania, w okresach wskazanych w umowie, z co najmniej jednego miejsca zakwaterowania, zawartą na okres dłuższy niż rok.” Umowa timeshare to troszkę taka kuzynka umowy najmu ale bardzo daleka kuzynka. W ustawie jest jeszcze opisana inna umowa – umowa o uczestnictwo w systemie wymiany.
Sama konstrukcja ww. umowy pośrednictwa jest bardzo ciekawa bowiem, zauważcie upoważnia pośrednika do dokonywania czynności faktycznych i prawnych a nie tylko faktycznych jak w umowie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. (podobnie tak ma umowa pośrednictwa z kodeksu morskiego). Różnic jest dużo więcej (dotyczy tylko konsumentów) ale nie miejsce na szczegółowe rozważania.
Jeszcze jedno co do wszystkich tych umów ustawodawca opracował wzorcowe schematy niezbędnej treści np przy umowie pośrednictwa – STANDARDOWY FORMULARZ INFORMACYJNY DOTYCZĄCY UMOWY POŚREDNICTWA W ODSPRZEDAŻY TIMESHARE LUB DŁUGOTERMINOWEGO PRODUKTU WAKACYJNEGO.
Taki stan wzorcowych umów powinien być wypracowany kiedyś (gdy doczekamy normalnych polityków) dla umowy pośrednictwa w obrocie nieruchomościami jako załącznik do naszej (uogn) ustawy.
Oto link do tekstu ustawy (ze strony infor.pl) poczytajcie ciekawy jestem Państwa przemyśleń. W szczególności interesujące są formularze umów. http://www.infor.pl/dziennik-ustaw,rok,2011,nr,230/poz,1370,ustawa-z-dnia-16-wrzesnia-2011-r-o-timeshare.html
Zbigniew Kubiński
Zapraszamy do lektury artykułu Pawła Pucha Źródło: KRN.pl na stronie www.krn.pl link do artykułu
